تا بی نهایت

جا برای من و گنجشک زیاد است ولی به درختان خیابان تو عادت داریم... سفر نوروزمان فردا آغاز می شود و من مثل سالهای قبل، خیلی قبل، غبطه می خورم به درختان که با بهار تازه می شوند و جوانه می زنند و قد می کشند...هر چند بی اختیار چندسالی بود این حسرت فراموشم شده بود. احساس سنگینی می کنم، انگار بار یک عمر دوری و غفلت را امسال بر دوشم گذاشته اند. کاش بارم را زمین بگذارم و سبکبار وارد سال نو شوم. کاش من هم امسال نو شوم سبک و پاک...

میخواهم سال جدید برایم سالی تهی از تکنولوژی های دست و پاگیر باشد. شعار امسال ： اینترنت کمتر, زندگی بهتر امیدوارم بتوانم و بشود...